ه‍.ش. ۱۳۸۸ مرداد ۲۸, چهارشنبه

ازدواج مردان شانزده تا سی و شش ساله فلسطینی با دخترکان شش تا ده ساله

آیا میتوانید باورکنید؟ ازدواج مردان شانزده تا سی
و شش ساله فلسطینی با دخترکان شش تا ده ساله

19 اوت 2009

دخترکی که درسن ده سالگی درغزه به خانه شوهرمیرود







چند روزی است که کاربران ایرانی از سراسر جهان عکس هائی را برای "همدمی" می فرستند که ادعا شده مربوط به ازدواج مردان 16 تا 36 ساله عرب اهل نوار غزه با دخترکان 6 تا 10 ساله است.
در خبر که از یک تارنمای آلمانی نقل شده، آمده است که سازمان تروریستی حماس برای 450 نفر فلسطینی که سن آن ها بین شانزده تا سی و شش سال است جشن عروسی مشترک ترتیب داده و ضیافت بسیار مفصلی نیز برای آن ها گرفته است.
عکس ها را به دقت مشاهده کردم و برایم باور کردنی نبود. در چهره برخی دخترکان به دقت نگریستم و دلم به درد آمد. در صورت یکی از آن ها نگرانی عمیقی دیده می شد، گرچه بسیار تردید دارم که او به راستی درک می کرد که به سوی چه سرنوشتی می رود. دخترک دیگری با غرور و شادمانی به این جریان می نگریست.
گفتم شاید عکس ها را فتومونتاژ کرده اند. با ذره بین های بسیار قوی و برنامه های کامپیوتری مناسب آن ها را بازرسی کردم ببینم آیا واقعا مونتاژ شده و یا حقیقی است. همه شواهد نشان می داد که حقیقی است. دخترکان لباس عروسی پوشیده و گل به دست گرفته، دست در دست مردان جوان که آن ها هم لباس دامادی پوشیده اند در یک صف گام بر می داشتند. گفتم شاید این دخترکان ساقدوشان عروس های واقعی باشند که در اسلام قرائت حماس شاید نشان دادن عروس در ملاء عام حرام است و از این رو تنها ساقدوش ها را که سنشان پائین تر از ده سال است و هنوز محرمیت درباره آنان ممکن است مطرح نباشد، دست در دست تازه دامادها نشان می دهند.
فیلم کوتاهی که از این مراسم در همین تارنمای آلمانی بود با دقت مشاهده کردم و به سخنان دو بانو و چند مرد مصاحبه شونده فلسطینی گوش کردم تا شاید کشف کنم که سن عروس ها چقدر است و آن ها کجا هستند.

سخنان بانوان مصاحبه شونده را که به زبان عربی محلی است زیاد درک نکردم. ولی حرف های آن مردم را که به عربی فصحة (سلیس) سخن می گفتند شنیدم و فهمیدم. در آن هم اشاره ای به سن دخترکان نشده بود.
فیلم کوتاه را به زبان عربی
در این تارنمای آلمانی ببینید

با شماری از دوستان رسانه ای که با جهان عرب در ارتباط هستند به مشورت پرداختم و آن ها تائید کردند که خبر درست است و حتی در شبکه تلویزیونی الجزیرة نیز پخش شده، منتها آن ها خجالت کشیده اند دخترکان شش تا ده ساله را نشان دهند و به نشان دادن تازه دامادها که گل از گلشان شکفته است بسنده کرده اند.
در youtube یک جستجو انجام دادم و نوشتیم Gaza Wedding و ده ها فیلم کوتاه از این مراسم آمد که هر یک گوشه های دیگری از آن را نشان می داد.

با یک دوست عرب مسلمان که او هم روزنامه نگار است مشورت کردم و فیلم را با هم دوباره دیدیم و او تائید کرد که این گونه ازدواج ها در میان اعراب و فلسطینیان رواج دارد و یک امر غیر عادی نیست. منتها دخترک پس از عروسی به خانه پدری باز می گردد و داماد حق همخوابی با او را ندارد تا به سن تکلیف برسد. خجالت کشیدم بپرسم که سن تکلیف از نظر آن ها چند سال است. برخی اعراب با استناد به باور دینی و سنتی که از 1400 سال پیش رایج شده بر این باورند که دختر در 9 سالگی به سن تکلیف می رسد.
گزارش فارسی این عروسی دسته
جمعی را در این تارنما بخوانید

در عکس ها دیده می شود که ده ها اتومبیل شیک و براق به صورت ماشین عروس درآمده و در خیابان های غزه با رژه پرداخته است. پیشتر ادعا کرده بودند که مردم غذا نان شب ندارند و از گرسنگی در حال مرگ هستند. از خودم پرسیدم: پس این اتومبیل های لوکس و گران قیمت را از کجا آورده اند و این بودجه را کدام حکومت در اختیار آنان قرار داده است.



دوباره به سخنان آن زنان و مردان در گزارش تلویزیونی گوش کردم که همه یک صدا می گفتند که اجرای این مراسم "نشان پویائی و زنده ماندن خلق فلسطین" است که به گفته آنان، "عدوی صهیونیستی" قصد نابود کردن آن را داشته است.
این ادعا دروغ اندر دروغ است. ولی آن فیلم ها و آن تصاویر را چه کسی می تواند نادرست بخواند؟

نوشتۀ: منشه امیر – اورشلیم

ه‍.ش. ۱۳۸۸ مرداد ۲۱, چهارشنبه

http://www.hamdami.com/MFAFA/Reports2009/060709-EntebeOperation.htm?DisplayMode=print


برگی ازتاریخ - اسرائیل مسافران هواپیما را در اوگاندا
که 800ر3 کیلومتر با این کشور فاصله دارد نجات داد

6 ژوئیه 2009

سرهنگ بوناتان نتانیاهوفرمانده قهرمان عملیات آانتبه"







سی و سه سال از آن روزی می گذرد که گروهی از تروریست های فلسطینی به ستور "جبهه مردمی نجات فلسطین" یک هواپیمای مسافری فرانسوی را که اکثر سرنشینان آن اسرائیلی بودند ربود و در اوگاندا فرود آورد تا از اسرائیل اخاذی کند و مرتکب جنایت گردد. ولی اسرائیل به این کلاشی و دهشت افکنی گردن ننهاد و در جریان عملیاتی که تحسین جهانیان را برانگیخت، واحدهای برجسته عملیاتی خود را به کشور دور دست اوگاندا فرستاد که توانستند مسافران را نجات دهند و تقریبا همه آن ها را سالم به کشور بازگردانند. در جریان این عملیات، تنها یک تن از سربازان اسرائیلی جان باخت و او، فرمانده واحد عملیاتی سرهنگ یوناتان نتانیاهو، برادر نخست وزیر کنونی اسرائیل بود. در این عملیات حماسه آفرین، اهود باراک وزیر دفاع کنونی اسرائیل نیز یکی از افسران برجسته و فداکار بود. همچنین یکی از افراد دلاور شرکت کننده در این عملیات شائول موفاز افسر ایرانی زاده بود که بعدها به ریاست ستاد کل ارتش اسرائیل و پس از آن به وزارت دفاع رسید.
اسرائیل در این عملیات یک بار دیگر نشان داد که گر چه با گروهی آدم کش روبرو می باشد، ولی دفاع از جان شهروندان را وظیفه ملی و اخلاقی خود می داند که نباید در انجام آن کوتاهی کند.

آغاز ماجرای هواپیما ربائی و فرود آوردن آن در اوگاندا
ماجرا از 27 ژوئن 1976 و هنگامی آغاز شد که یک هواپیمای شرکت فرانسوی ارفرانس از نوع A-300 که با 248 مسافر و 12 خدمه از فرودگاه بن گوریون در اسرائیل رهسپار پاریس بود، توسط چهار تن از تروریستهای بین المللی ربوده شد. دو تن از این هواپیما ربایان فلسطینی و دو تن دیگر آلمانی بودند. آن ها هواپیما را به زور در بنغازی در لیبی فرود آوردند تا سوخت گیری کند. تروریست ها به دنبال هفت ساعت توقف هواپیما در بنغازی و سوخت گیری، به خلبان دستور دادند به سوی اوگاندا پرواز کند و در فرودگاه بین المللی انتبه به زمین نشیند. این دستور با اجازه ایدی امین حاکم تروریست اوگاندا صادر شده بود که حاضر به همکاری با آدم کشان فلسطینی گردیده و از اعراب انتظار پاداش مالی داشت.
در همین فرودگاه بود که چهار تروریست دیگر فلسطینی به ربایندگان ملحق شدند.
در 29 ژوئن، یعنی سومین روز این هواپیماربائی بود که ربایندگان همه مسافران غیر اسرائیلی را که یهودی هم نبودند آزاد ساختند و اسرائیلی ها و یهودیان را به تالار ترمینال قدیمی فرودگاه منتقل کردند تا بهتر بتوانند آنان را زیر نظر داشته باشند. برخی یهودیان غیر اسرائیلی بعدها به خبرنگاران گفتند: هنگامی که تروریست های فلسطینی آن ها را به خاطر یهودی بودن، از دیگر مسافران جدا ساختند، به یاد دوران آلمان هیتلری افتادند که افراد را تنها به جرم یهودی بودن بازداشت می کردند و به اردوگاه های مرگ می فرستادند.


هواپیمای اسرائیل هرکولس (C-140) در فرودگاه انتبه

مذاکره با تروریست ها، در حال آماده کردن عملیات نظامی
خلبان هواپیمای فرانسوی که از این رفتار تروریست های فلسطینی به خشم آمده بود، حاضر نشد مسافران یهودی و اسرائیلی را تنها گذارد و اعلام داشت که با آنان باقی می ماند و در سرنوشت آن ها سهیم خواهد بود. همه خدمه هواپیما نیز از تصمیم خلبان پیروی کرده و با مسافران ماندند و آن ها را ترک نگفتند. بعدها نخست وزیر اسرائیل یتسحاک رابین، به خلبان فرانسوی به خاطر این رفتار قهرمانی و بشر دوستانه نشان سپاس اهدا کرد.
دولت اسرائیل در تماس و گفتگو با ایدی امین فرمانروای اوگاندا از او خواست دستور آزادی ربوده شدگان را صادر کند. ولی امین که از دلارهای نفتی اعراب سرمست شده بود، همکاری با تروریست ها را بر اجرای مسؤولیت اخلاقی و بین المللی خود ترجیح داد.
تروریست ها خواهان آزادی 53 تن از همدستان زندانی خود بودند که 40 از آن ها در زندان های اسرائیل و 5 تن در کنیا و 6 هرج و مرج طلب آلمانی در زندان کشور خود به سر می بردند. آن ها اولتیماتوم دادند که اگر تا روز پنجشنبه اول ژوئیه این خواسته آنان عملی نشود، همه گروگان ها را خواهند کشت. خرابکاران در جریان مذاکرات موافقت کردند که اجرای این تهدید را تا چهارم ژوئیه به تعویق اندازند.
در آن هنگام عقیده سران اسرائیل آن بود که تسلیم شدن به خواسته کلاشانه تروریست ها و آزادی این شمار از قاتلان و جنایتکاران، ممکن است موجب جری شدن آن ها و شدت گرفتن عملیات آدم کشی گردد و از این رو، در همان هنگامی که مذاکره با تروریست ها ادامه داشت، ارتش اسرائیل خود را برای رهائی ربوده شدگان آماده می ساخت تا اگر دولت تصمیم بگیرد، بلافاصله به اجرای آن بپردازد.


هواپیماها فرود آمدند، سربازان اوگاندا آتش گشودند
اسرائیلیان فرودگاه بین المللی انتبه را به خوبی می شناختند زیرا پیش از آن که ایدی امین فریفته دلارهای نفتی اعراب شود و از اسرائیل روی گرداند، کمپانی ساختمانی سولل بونه اسرائیل بود که این فرودگاه را برای اوگاندا برپا کرد.
اوگاندا تا اسرائیل 800ر3 کیلومتر فاصله داشت. ولی این فاصله بسیار زیاد مانع آن نگردید که ارتش اسرائیل خود را برای یکی از حماسه آفرین ترین عملیات نجات افراد غیرنظامی از دست تروریست ها آماده نسازد.
برخی از وزیران دولت اسرائیل در مورد احتمال موفقیت این عملیات تردید داشتد. ولی در سوم ژوئیه، حتی پیش از آن که هیات دولت آن را به طور نهائی تائید کند، چهار فروند هواپیمای باری نیروی هوائی اسرائیل از نوع C-130 از فرودگاه شرم الشیخ (که در آن هنگام در تصرف اسرائیل بود) به سوی اوگاندا به پرواز درآمد و پیش از آن که هواپیماها به فراز اتیوپی برسند، با بیسیم به آنها اطلاع داده شد که دولت این عملیات را تصویب کرده است.
هواپیماهای نظامی اسرائیل در تاریکی شب و در حالی که چراغ های مسیر فرود به طور ناگهانی خاموش شده بود، سالم در فرودگاه به زمین نشستند و سربازان سوار بر جیپ های نظامی که با خود آورده بودند به سوی ترمینال قدیمی به سرعت به حرکت درآمدند. شماری از سربازان اوگاندائی که متوجه جریان شده بودند به تیراندازی پرداختند و واحدهای اسرائیلی تصمیم گرفتند پیاده به سوی ترمینال پیشروی کنند. در جریان این عملیات بود که سرهنگ دوم یوناتان نتانیاهو فرمانده واحد هدف گلوله قرار گرفت و از پای در آمد.

آزاد شدگان، سالم به اسرائیل رسیدند
سربازان اسرائیلی در ترمینال قدیمی فرودگاه با خرابکاران درگیر شدند و آتشباری متقابل جریان یافت که دو تن از مسافران در اثر آن جان باختند. سربازان بدون فوت وقت مسافران را به سوی هواپیماهای نظامی که در انتظار آن ها بودند هدایت کردند و به طرف اسرائیل به راه افتادند. اسرائیل که بیم داشت شمار زیادی از افراد در این عملیات زخمی شوند و نیاز به رسیدگی فوری داشته باشند، یک بیمارستان صحرائی در کشور کنیا برپا ساخته بود که نیازی به آن پیش نیامد.
ایدی امین که از این گستاخی سربازان اسرائیلی سخت به خشم آمده و خود را تحقیر شده احساس می کرد، به مامورانش دستور داد یک بانوی 75 ساله اسرائیلی را که چندروز پیش از عملیات نجات به علت بیماری در بیمارستان کامپالا بستری شده بود به قتل برسانند.
بازگشت مسافران نجات یافته به اسرائیل، از جانب رسانه های همگانی جهان و شبکه های تلویزیونی به طور مستقیم پخش شد و مردم اسرائیل از موفقیت این عملیات به شادمانی پرداختند و هزاران نفر به استقبال آزاد شدگان شتافتند.
ترور فلسطینی که هدف از آن کشتن اسرائیلیان و نابودی این کشور بوده و هست، یک بار دیگر با شکست روبرو گردید، ولی متوقف نشد. اکنون چند سال است که گروه تروریستی حماس وارد صحنه شده و به این نزاع جنبه دینی داده و ادعا می کند که اسرائیلیان باید از این سرزمین رانده شوند و اسلام بر آن مسلط گردد. حکومت دینی ایران، برای اجرای هدف های استراتژیک و تاکتیکی خود گروه حماس را (با آن که سنی است و به وهابی ها و سلفی ها گرایش دارد) زیر چتر حمایت خود گرفته است.

نوشتۀ: ایلان فرهادی – اورشلیم